Увечары другога дня духоўных разважанняў, нягледзячы на дрэннае надвор'е, вялікая колькасць вернікаў прайшлі Крыжовы шлях вуліцамі роднага горада. Ксёндз-рэкалекцыяніст прапанаваў паразважаць кожнаму ўдзельніку гэтай малітвы над праяўленнем Божай міласэрнасці ў сваім штодзённым жыцці, над людскімі грахамі і тым, што ім можа супрацьстаяць: учынкі міласэрнасці адносна цела і душы. Моцныя ўражанні напоўнілі сэрцы не толькі ўдзельнікаў, але і тых, хто выпадкова сустракаўся на шляху. Людзі спыняліся, і звычайная цікавасць спантанна змянялася глыбокім роздумам. Да духоўных разважаняў і цярпенняў далучаліся і фізічныя. Бо ўсе вернікі з парафіі мелі магчымасць па чарзе несці крыж: моладзь, дзеці, жанчыны, мужчыны, духавенства і іншыя.
Напрыканцы крыжовага шляху ўсіх напаўняла ўпэўненасць, што гэты шлях не заканчваецца на крыжы, але ідзе далей, да вялікай радасці Божага Валадарства.
