Кананізацыя першай Дачкі Марыі Успамогі (FMA) пасля сузаснавальніцы Інстытута FMA, святой Марыі Дамінікі Мадзарэлло, – гэта радасць для ўсёй Салезіянскай Сям'і і для ўсіх, хто падзяляе яе місіянерскі дух і клопат пра тых, хто найбольш мае патрэбу. Служэнне больш патрабуючым характарызавалі ўсё жыццё сястры Марыі Транкацці, і асабліва яе служэнне хворым і карэннаму насельніцтву Эквадора.
У нядзелю, 19 кастрычніка 2025 года, у Сусветную нядзелю місій, Папа Леў XIV кананізаваў сястру Марыю Транкацці, місіянерку з Брэшыі Картэна Гольджы, якая нарадзілася 16 лютага 1883 года і была благаслаўлёнай у 2012 годзе. Разам з ёй былі кананізаваны таксама благаслаўлёныя Бартала Лонга, благаслаўлёны Ігнацый Чукрала Малоян, благаслаўлёны Хасэ Грэгорыа Эрнандэс Сіснерас, благаслаўлёная Марыя дэль Монтэ Кармэль Рэндзілес Марцінэс, благаслаўлёны Пітэр То Рот і благаслаўлёная Вінчэнца Марыя Палоні. Папа абвясціў кананічную формулу: “Мы ўпісваем іх у спіс святых, пастанаўляючы, каб яны былі пабожна шанаваны ва ўсім Касцёле”.
Сястра Марыя Транкацці, місіянерка-салезіянка, якая гадамі працавала на місіях у Эквадоры, была лекаркай, медсястрой, катэхеткай і духоўнай маці. “Маці ўсіх”, – называлі яе. Яе місіянерская праца “была накіравана на прымірэнне”, – сказаў пастулятар, айцец П'ерлуіджы Камероні, вызначаючы яе як “творцу міру і прымірэння”. “Яна жыла сваім місіянерскім жыццём як маці, клапацілася пра пакінутых дзяцей і жанчын, якія сталі ахвярамі гвалту”, - адзначыў айцец П'ерлуіджы Камероні.
У 21 год Марыя Транкацці ўвайшла ў кангрэгацыю Дачок Марыі Успамогі. Пасля Першай сусветнай вайны, падчас якой яна і яе сёстры дапамагалі параненым, у лістападзе 1922 года яна адправілася ў Эквадор, дзе 47 гадоў служыла місіянеркай у вёсцы Макас на паўднёвым усходзе краіны, пакуль не загінула ў авіякатастрофе ў Сукуа (па дарозе ў Кіта) 25 жніўня 1969 года.
У сваёй гаміліі на плошчы Святога Пятра Папа прывёў новых святых у якасці прыкладу: “Сёння перад намі стаяць сем сведкаў, новыя святыя, як мужчыны, так і жанчыны, якія з Божай ласкай падтрымлівалі запаленую лямпу веры; больш за тое, яны самі сталі лямпамі, здольнымі распаўсюджваць святло Хрыста. У параўнанні з вялікімі матэрыяльнымі і культурнымі, навуковымі і мастацкімі дабротамі вера пераўзыходзіць, не таму, што ёю трэба пагарджаць, а таму, што без веры яны губляюць свой сэнс. І таму сённяшнія новыя святыя – гэта не “героі” ці прыхільнікі нейкіх ідэалаў, а сапраўдныя мужчыны і жанчыны. Гэтыя верныя сябры Хрыста – мучанікі за сваю веру, як біскуп Ігнацый Чукрала Малоян і катэхет Пітэр То Рот. Яны евангелізатары і місіянеры, як сястра Марыя Транкацці. Яны харызматычныя заснавальніцы, як сястра Вінчэнца Марыя Палоні і сястра Кармэль Рэндзілес Марцінэс. Яны маюць сэрцы, якія палаюць адданасцю, яны дабрадзеі чалавецтва, як Бартала Лонга і Хасэ Грэгорыа Эрнандэс Сіснерас. Няхай іх заступніцтва дапаможа нам у нашых выпрабаваннях, а іх прыклад натхніць нас у нашым агульным пакліканні да святасці”, – сказаў на заканчэнне Папа.
С. Вераніка Блізнюк FMA
