Пятніца, 14 Ліпень 2017 13:52

Пра беларускую шчырасць, лазню і веру: аніматар са Славакіі падзяліўся ўражаннямі ад СМЕП

Аўтар

У #СМЕП18 разам салезіянскімі пілігрымамі Беларусі ў Будслаў крочыў таксама Тадэаш – аніматар з салезіянскага араторыя ў Славакіі. Супрацоўнікі sdb.by задалі некалькі пытанняў замежнаму госцю і даведаліся пра яго ўражанні ад пілігрымкі і ад Беларусі.

Тадэ завітаў у Беларусь па запрашэнні свайго сябра Марка Найдзіча SDB, з якім яны пазнаёміліся ў Славакіі, калі Марк праходзіў практыку ў салезіянскім таварыстве.

Сам Тадэ родам з Цеплічкі над Вагом (Teplička nad Váhom)— гэта маленькая вёска каля горада Жыліна (Žilina). Тадэашу 18 гадоў, вучыцца ён ў гімназіі Каралевы Спакою ў Жыліне. Хлопец грае ў музычным аркестры, захапляецца тэатрам, у якім сам вельмі часта ўдзельнічае як акцёр. З салезіянамі ён пазнаёміўся падчас дзіцячага летніка ў 2009 годзе, і пасля гэтага знаёмства салезіянскі араторый стаў для яго другім домам. Тадэ з’яўляецца актыўным аніматарам у Жылінскім араторыі, пад яго кіраўніцтвам адбываецца сустрэча дзесяці хлопцаў.

 

- Як з’явілася жаданне наведаць Беларусь і чаго чакаў ад гэтага падарожжа?

 

- Гэта вельмі проста. Пасля сяброўства з Маркам маё жаданне прыйшло само па сабе, так натуральна. Але пазней гэтае жаданне перамянілася ў іншы памер. Кажу пра прагу ўнутранага суцішэння, самоты і пошуку  Бога.  Камбінацыя беларускай атмасферы і сябра, поўнага імпульсаў, ідэй, здалася для мяне вельмі добрым выбарам.

Чаго я чакаў ад гэтай дарогі? Гэта трохі дзіўна, прымаючы пад увагу мой характар, але я цалкам аддаўся Божаму провіду. Адзінае, чаго я прагнуў у сваёй душы –  унутраная самота і авантура з Богам.

 

-Што ведаў пра нашу краіну да знаёмства з Маркам?

 

- Нічога (смяецца).

 

- Ці хадзіў раней у пілігрымкі і ці рады быў магчымасці схадзіць у паломніцтва тут, у Беларусі?

 

- Так, у мяне ёсць  вопыт у пілігрымках.

Канешне, я вельмі цешыўся магчымасці ісці ў пілігрымку ў Беларусі. Я чуў пра яе, што яна з’яўляецца “духоўнай бомбай”. Таксама і Марк вельмі заахвочваў мяне да ўдзелу ў СМЕП, таму я прабываў у хвалюючым чаканні.

 

- Што больш за ўсё ўразіла ў СМЕП?

 

- Мяне ўразіла праяўленне веры, вельмі простае, але ў той самы момант надзвычай шчырае. Акрамя таго, мяне прыемна здзівіла своеасаблівая сталасць маладых людзей, якую вельмі мала дзе ўбачыш. Таксама я павінен прызнацца, што мяне спачатку ўразілі некаторыя моманты, жэсты. Напрыклад: бласлаўленне пілігрымаў, уваходы ў касцёлы і іншыя. Толькі з часам я знайшоў у іх глыбіню і сэнс, яны памагалі мне маліцца. Такі спосаб малітвы для мяне надзвычайны. Таксама не магу не адзначыць, што мяне вельмі моцна ўразіла беларуская лазня  (смяецца).

 

- Які вопыт са Славакіі параіў бы пераняць салезіянам Беларусі і наадварот, што такога ёсць у беларусаў, што можа быць карысным у Тваёй краіне?

- Мне здаецца, што добрай дзейнасцю для салезіянаў у Беларусі могуць быць нашы “сустрэчы” (stretka), якія ў Славакіі з’яўляюцца асновай дзейнасці салезіянскіх араторыяў. “Сустрэча” – гэта група хлопцаў, дзяўчат равеснікаў, за якую адказныя каля двух аніматараў. Спатканні адбываюцца адзін раз у тыдзень. Такіх “сустрэч” у араторыі шмат і яны твораць адну вялікую сям’ю, якая ўзмацняецца супольнымі незапланаванымі сустрэчамі. “Сустрэчы” з’яўляюцца незамянімай ўмовай для стварэння жыцця сям’і з ўсім, што да гэтага адносіцца.

Што да беларускага вопыту, то трэба сказаць, што, на жаль, я бычыў яшчэ няшмат. Магу толькі падзяліцца тым, што адчуў і што перажыў. З салезіянскай Беларусі  я бы прынёс у салезіянскую Славакію нешта з культуры тых, хто ў араторыі. А менавіта самастойнасць і вялікае жаданне моладзі да араторыя. Вось гэты запал моладзі мне вельмі падабаецца!

 

- Ці знайшоў тут новых сяброў?

 

- Безумоўна, я нават не чакаў іх на такім узроўні. Дзякуй за іх і дзякую ім. Гэта для мяне вялікі дар ад Бога. Моцна веру, што гэтыя сяброўствы будуць трываць, яны ж аб гэтым ведаюць. Вернасць правяраецца расстаннем.

 

- Ці будзеш раіць сваім знаёмым наведаць нашу краіну, схадзіць у СМЕП?

 

- Раіць ім гэта магу, але з двух бакоў ведаем, што гэта не зусім проста. Для мяне (і агульна для ўсіх, як мне здаецца) наведаць вашу краіну вельмі каштоўная, карысная і незвычайная справа. Але калі так, тады толькі з умовай, што абавязкова неабходна схадзіць у СМЕП.

 

- Якая на твой погляд самая адметная рыса характару беларусаў?

 

- Прастата і шчырасць. (У тым асяроддзі, у якім я знаходзіўся).

 

- Дзя прыгажэйшыя дзяўчаты, у цябе на радзіме? Ці тут, у Беларусі?)

 

- Прабачце, але гэтую інфармацыю я не магу адкрыць. Каму гэта цікава, няхай запытае асабіста

 

- Можа застанешся жыць тут?))

 

- О! З вялікай радасцю я б працягнуў свой візіт, але беларускае заканадаўства мне гэтага не дазволіць. Мяне чакаюць дома, некаторых я чакаю ў Славакіі...

 

-Дзякуй за размову!

Гутарыў Уладзіслаў Зарэцкі ASC

Пераклад Марк Найдзіч SDB

фота – з асабістага архіву Тадэ

Фотагалерэя

Думкі ксяндза Боско

Акрамя Езуса не маем лепшай апоры на гэтым свеце і, таксама, не маем лепшага суцяшэння, чым поўны давер Той, якая раздае нам Яго ласкі

Св. Ян Боско