Пятніца, 13 Лістапад 2015 10:11

Стаць салезіянінам Выбранае

Аўтар

Святы Ян Боско заўсёды старанна прыслухоўваўся да голасу Бога і стараўся з ўсіх сіл прытрымлівацца яго і спаўняць ягоныя просьбы і прапановы. Калі і табе здаецца, што Бог прамаўляе да твайго сэрца, варта даць сабе час. Калі голас паходзіць ад Бога, то Ён узмоцніць яго, а калі ад злога духа, альбо гэта твае ўласныя думкі, гэты вокліч вельмі хутка знікне.

Калі ўсё ж такі голас не адыходзіць ад тваіх духоўных вушэй, калі твае вочы пачынаюць зачаравана прыгледжвацца да асобы святога Яна Боско, калі маеш вялікае сэрца і яно разрываецца ад патрэбы дапамагчы іншым, або скласці з сябе на рэч іншых нейкую ахвяру, то варта задумацца, ці не адарыў цябе Бог салезіянскім пакліканнем? У першую чаргу ты павінен быць адкрытым на Святога Духа, весці цнатлівае жыццё і нястомна трываць у малітве. Часты ўдзел у Сакрамэнтах, чытанне Слова Божага, а таксама дзіцячая адданасць Марыі Успамозе Хрысціянаў  дапамогуць табе зрабіць першы крок, які адначасова з’яўляецца найважнейшым. Першы крок – гэта тваё “так”, якое распачынае салезіанскую прыгоду.

І вось ў адзін прыгожы дзень малады чалавек вырашае стаць салезіянінам. Аднак, перш чым зложыць вечныя шлюбы ў Таварыстве святога Францішка Сальскага, давядзецца яму прайсці шэраг этапаў так званай фармацыі пачатковай. Па-першае, пасля прадстаўлення адпаведных дакументаў і размовы з кіраўніком інспекторыі(дэлегатуры), разам з іншымі кандыдатамі рыхтуецца да старту салезіянскага жыцця ў прэнавіцыяце (у іншых ордэнах называецца гэта пастулатам). Мэтай гэтага амаль шасцімесячнага перыяду з’яўляецца пазнанне самога сябе і свайго салезіянскага паклікання, а таксама чалавечай і хрысціянскай сталасці, каб быць у стане зрабіць правільны і цалкам добраахвотны выбар. Гэты працэс адбываецца ў адпаведным салезіянскім доме (на Беларусі прэнавіцыят знаходзіцца ў Смаргоні) пад бацькоўскім вокам духоўнага настаўніка.

Пасля падачы заявы аб прыёме ў навіцыят ( і пазытыўным  прыняцці яе саветам інспекторыі) кандыдат распачынае практыку салезіянскага манаскага жыцця, каб упэўніцца, што прыдатны да салезіянскага жыцця, і паглыбіць матывацыі свайго выбару. Навіцыят доўжыцца роўна адзін год і з'яўляецца школай жыцця ў сямейнай атмасферы даверу і ўзаемнай павагі, а таксама веры і глыбокай, шчырай малітвы. Кандыдаты ў навіцыяце знаёмяцца з дзвюма дарогамі салезіянскага паклікання. Першая дарога – гэта салезіянін-святар, другая салезіянін-брат(традыцыйна завецца каад’ютарам). Каад’ютар – гата такі самы манах як і святар-салезіянін, толькі, што не мае святарскіх пасвеччаняў і не носіць манаскага хабіту. Іх пакліканнем з’яўляецца выхаванне моладзі ў духу св. Яна Боско, а таксама іх адукацыя ў салезіянскіх навучальных установах. 8 верасня, у свята Нараджэння Найсвяцейшай Багародзіцы, пасля кананічнага года навіцыяту, кандыдат складае свае першыя часовыя шлюбы, якія ўводзяць яго ў шэраг салезіянаў Дона Боско.

Наступным крокам фармацыі з'яўляецца двухгадовы пост-навіцыят (так званая "філасофія"), падчас якога маладыя салезіяне паступова паглыбляюць сваю веру, культуру і жыццё, паглыбляюць таксама дух св. Яна Боско і набываюць неабходныя веды з  філасофіі, педагогікі і катэхэтыкі. Адным словам, распачынаюць навуку ў Вышэйшай духоўнай семінарыі Салезіянскага Таварыства.

Пасля двухгадовага пост-навіцыяту ў жыцці маладога салезіяніна наступае вельмі важны этап фармацыі і апостальскага жыцця. Гэты этап завецца “асістэнцыяй”, які ў большасці будзе накіраваны на чынную дапамогу ў салезіянскіх манаскіх супольнасцях. У практыцы – гэта будзе пастаянная прысутнасць сярод моладзі, апека над міністрантамі, дапамога ў арганізацыі моладзевых акцый, а таксама праца пры нашых парафіях. Звычайна асістэнцыя трывае 2 гады і можа праходзіць у розных манаскіх супольнасццях.

Салезіянін кандыдат да святарства пасля асістэнцыі вяртаецца да навукі ў семінарыі. Пасля двухгадовай працы паводле салезіянскай харызмы, распачынае так званую “тэалогію”. Менавіта там ён, паглыбляе свае адносіны з Касцёлам, развівае любоў да Слова Божага і здольнасці прапаведавання яго сучаснаму маладому чалавеку, набліжаючы сябе да Хрыста добрага Пастыра, каб быць Яго знакам-асобаю на службе маладым людзям; адным словам, "вучыцца быць святаром... ».

У той час маладыя салезіяне (як брат-каад’ютар, так і кандыдат да святарства) падыходзяць да моманту, у якім складзе вечныя шлюбы. У звычайных умовах адбываецца гэта пасля чацвёртага года навучання, шэсць гадоў пасля першых шлюбаў. Кандыдатаў да святарства чакаюць яшчэ прыняцці ў паслугу лектара і акаліта, пасля чаго ўдзяляецца ім пасвеччане ў сан дыякана і святара.

Так у скарачэнні выглядае фантастычная і ўнікальная прыгода, назва якой "салезіянская пачатковая фармацыя". Пасля яе завяршэння распачынаецца новы вопыт, які называецца "бесперапынная фармацыя жыцця". Гэта яна няспынна адказвае на новыя патрабаванні свету моладзі і грамадзкіх слаёў.

Каб пераканацца, якім цудоўным з’яўляецца гэты шлях, трэба проста на яго ўзыйсці...

 

Апошняе змяненне Пятніца, 06 Май 2016 13:03
Іншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « Дамы фармацыі

Апошнія навіны

Думкі ксяндза Боско

Выкінце з вашага сэрца грэх і сувязь  з ім. Будзеце ведаць дастаткова, каб збавіць свае душы

Св. Ян Боско